Van der Valk: De innerlijke schoonheid van een keten

Een stoïcijns glimlachende Toekan siert alle 98 Van der Valk vestigingen in zowel Nederland als de rest van de wereld. En dat is eigenlijk de enige vormgeving die al die jaren hetzelfde bleef. Want de afgelopen decennia onderging de inrichting in menig Van der Valk-vestiging een ware metamorfose.

 

Zegt men de inrichting van een Van der Valkvestiging, dan zegt men tegelijkertijd Marijke Heinrichs van der Valk. Zacht uitgedrukt is enige gedrevenheid haar niet vreemd als het om inrichting en design gaat. Dag in dag uit is zij doende om alle Van der Valk vestigingen op dat punt up to date te houden. Daarnaast doet zij via haar eigen bedrijf Hotel MS nog horeca-inrichtingsklussen voor ‘derden’ zoals voor het Michelinster-restaurant La Trinité in Sluis, maar ook een cruiseschip en een jacht in de wat meer gepeperde prijsklasse staan qua inrichting op haar CV. Mensen die zo gedreven zijn als Marijke zijn niet zelden in het bezit van een kloeke voorraad anekdotes. Met de gulle lach van de herinnering diept dochter Boukje Heinrichs, die samen met haar man Maarten de vestiging aan de Rondweg in Uden runt, er moeiteloos ééntje op.

Schermafbeelding 2016-07-25 om 15.04.50Kokkerellen

Boukje: “Ik had een keer een afspraak gemaakt met de schilder die een wand in mijn huis zou doen. Zelf had ik op dat moment een afspraak, dus ik geef de sleutel aan mijn moeder. Toen ik ’s avonds thuis kwam, had de schilder de wand gedaan en mijn moeder… die had het hele huis heringericht met datgene wat er stond. En toegegeven, het stond ook allemaal veel beter dan daarvoor. Dat is echt typisch mijn moeder.Geweldig toch?

 

We zoomen in op Marijke zelf. Waarom is zij niet horeca gerelateerd aan het ‘kokkerellen’ gegaan maar juist op het gebied van inrichting? Marijke: “Tja daar vraag je me wat. Dat zat er als klein meisje altijd al in, denk ik. Dat creatieve, gecombineerd met mijn gevoel voor sfeer. Als ik bijvoorbeeld in een ander restaurant kom, maar het kan net zo goed een mooie winkel zijn, dan let ik enorm op de sfeer en de detaillering. Soms denk ik: Hoe hebben ze het zo kunnen doen! Dan popel ik om gelijk daar aan de slag te gaan. Maar soms is het ook echt fantastisch. En je kan vaak heel duidelijk voelen of er een mannelijke of een vrouwelijke inrichter aan de slag is geweest. Vaak gebruikt een mannelijke inrichter teveel verlichting naar mijn smaak, terwijl ik op
sommige punten denk: hier zou qua sfeer een leuk bescheiden schemerlampje niet misstaan, heren!

En er zijn zeker ook inrichtingen die heel inspirerend werken. Niet alleen hotels of restaurants. Ook winkels kunnen heel inspirerend zijn. Dan denk ik wel eens: wat hebben ze dat goed gedaan! Wat een mooie kleurencombinatie en belichting.” Famke werkt veel met haar moeder samen en stelt: “Het zijn vaak juist die combinaties. In de ene zaak hebben ze gave deuren, in een andere zaak een schitterende belichting, en in een derde zaak zijn het weer de prachtige kleurencombinaties die opvallen. Met al die details in het hoofd gaat mijn moeder dan weer aan de slag zonder het één op één te kopiëren. Het is puur de inspiratie. Kijk, als je iets creëert, ongeacht wat, dan is dat naar mijn idee altijd in eerste instantie iets gevoelsmatig. En dat gevoelsmatige op het gebied van sfeer en inrichting vult mijn moeder dan weer in op basis van haar ervaring van wat werkt en wat niet, met een link naar de trends die op dat moment spelen.”

Boukje: “Voorbeeldje. In Dubai hadden ze de wc borstels heel mooi weggewerkt. Terug in Nederland gebruik je dat gegeven als vertrekpunt, waar we vervolgens weer een eigen invulling aan geven.

 


Huiskamergevoel

Het inrichten van een Van der Valkvestiging is een constant zoeken tussen zakelijkheid versus huiselijkheid. Want zowel de zakelijke bezoeker als de toevallige passant moet zich thuis kunnen voelen. Marijke: “Dat huiskamergevoel is heel belangrijk. Ook de persoon op doorreis, moet niet in een anonieme steriele hotelkamer komen, maar in een kamer waarin hij zich direct thuis voelt. Dat is bij mij altijd het allereerste uitgangspunt. Dat huiskamergevoel.” Boukje: “Daar zijn ook de zakelijke bezoekers gevoelig voor. Die willen tegenwoordig niet meer vergaderen in een witte zaal met een beamer aan het plafond. Nee, ook in die ruimten moet het gezellig zijn, een bloemstuk staan, goede kleurencombinaties zijn toegepast, kortom sfeer hebben.”

Marijke: Het mooie van Van der Valk Uden is het feit dat het nieuwbouw was. Voordeel is dat je de mogelijkheid hebt om het samen met de architect vanaf punt nul op te zetten. Je begint dan met de routing. Erg belangrijk voor het personeel en basis voor je indeling. Heb je de indeling, dan ga je verder met de aankleding, de kleurstelling etc. Ik kreeg hier één grote kale ruimte tot mijn beschikking. Die moet je knus gaan maken. Dus waar zet je je afscheidingen, etc.? Dat doe ik uiteraard niet in mijn eentje, maar in een team. Een team waar ook Boukje deel van uitmaakte, want die moet hier tenslotte werken. En ieder gebouw is ook weer anders. Heeft een andere look and feel nodig. Een gebouw met een rieten kap bijvoorbeeld heeft een ander interieur nodig dan een appartement in een hoge toren. Dus je let ook op de omgeving, het gebouw zelf en de wensen van de opdrachtgevers.”

 

IngrediëntenSchermafbeelding 2016-07-25 om 15.04.20

De ‘ingrediënten’ waarmee Marijke menig horecagelegenheid heeft opgetuigd, zijn afkomstig van toeleveringsbedrijven, zoals onder andere Cobra Art, Kartell, La Lumière en PMP Furniture. Marijke: “Als het klikt met een toeleveringsbedrijf, dan ben ik tamelijk honkvast. Kijk, soms maak ik voor begrippen van een toeleveringsbedrijf misschien wat rare combinaties. Als je echter een fijne samenwerking hebt, dan snappen ze al snel wat ik bedoel. Waarom zou ik dan weggaan?” Eén van die toeleveringsbedrijven is dus PMP Furniture. Salesman Joost Geubels: “Soms geeft Marijke aan dat ze een bepaalde stoel wil, maar dan met een armleuning. Of dat ze een bestaand item net iets meer aan zou willen passen in een bepaalde richting. Daar kunnen we, ook vanwege de aantallen, vaak in meegaan. Het is een beetje de sport om hetgeen wij kunnen leveren zoveel mogelijk aan te passen aan haar ideeën. Die wisselwerking werkt erg goed. Op onze beurt leren we veel van Marijke. Voorheen waren we veel meer gefocust op de meubeldetaillist met stoelen in één stof en dessin uitgevoerd. maar dankzij onder andere Marijke leren wij ook om steeds meer te spelen met verschillende stoffen en patronen op één stoel. We hebben nu niet voor niets een nieuw stalenboek met dessins op kleur gecombineerd. Of neem de barbank. Voorheen maakten we verschillende barbanken. Nu hebben we voor Marijke een carré barbank gemaakt met heel veel details erin waar we zelf niet op zouden zijn gekomen. Totdat Marijke daarom vroeg.”

 

Twijfel

Marijke: “Wat ik op mijn beurt van Joost leer, is dat hij nooit nee zegt. Alles wat ik vraag, kan. Ikzelf heb toch iets meer van Zou het allemaal wel lukken? Joost zorgt gewoon dat het lukt. Kijk, die lage tafels had PMP Furniture nog nooit gemaakt. Maar ze staan hier nu wel. Dus vaak helpt hij me over mijn twijfels heen. Want het kan gewoon. Dat is die klik, hè?”

 

Blijft over de vraag: wat zou de ultieme klus zijn?

Marijke: “Eentje zonder budget! Dat ik helemaal los kan gaan! Aan de andere kant, juist door de beperkingen van een budget kom je soms tot creatieve oplossingen waar je met een blanco cheque niet op zou komen. En voor de rest is Van der valk Uden mij zeer dierbaar. Simpelweg omdat ik het samen met Famke voor Boukje en haar man Maarten heb ontworpen. Dat maakt het toch extra speciaal.”