Den Tol: van Pannenkoekhuis naar Place to be!

Zo’n 21 jaar geleden nam René Hendriks het wegrestaurant Den Tol in Velp van zijn vader over en maakte er een pannenkoekhuis van. Grote afwezigen echter zijn het clichématige Brabants bont en de gebruikelijke overdaad aan oud Hollandse houten- en koperen gebruiksvoorwerpen. En dáár zit een gedachte achter.

dentol1 Als men pannenkoekrestaurant Den Tol in Velp binnenstapt, doet de inrichting veel eerder denken aan een trendy restaurant dan aan een doorsnee pannenkoekhuis. Eigenaar René Hendriks lacht bij deze constatering. René: ‘Als jij een restaurant begint, dan kan je dat inrichten zoals jij dat wilt. Begin je echter een pannenkoekenhuis, dan gaan de mensen jou vertellen hoe je het in moet gaan richten. Ik had echter hele andere ideeën en architect Erik Koijen heeft deze vorm gegeven in al mijn drie zaken. Lonneke Keijser van Keijser&Co heeft in samenspraak met Koijen die inrichtingen verder gefinetuned met haar stoelen en accessoires. Kijk, van oorsprong is deze vestiging in Velp een oud Tolhuis van 120 jaar oud. In die periode zijn er talloze wijzigingen en verbouwingen geweest, die zich als bakstenen ‘jaarringen’ in en om het pand hebben gevormd. De laatste verbouwing is dit gedeelte, een voormalige garage. Paarse wanden, een houten plafond een vloer van straatstenen in een visgraatmotief en een open haard. Daardoor straalt het een huiskamerachtige knusheid uit, zonder de oubolligheid ervan.’

Lonneke: ‘René wilde echt iets anders met deze ruimte, vandaar de keuze voor lila paars. Daar moesten wij bijpassende stoelen voor kiezen en uiteindelijk is dat het door ons ontworpen model Ripa geworden. Wat de kleur betreft, hebben we gekeken naar wat er bij paars past. Om dat paars niet teveel te laten domineren, is dat de kleur taupe geworden. paarsDie kleur past heel mooi bij het bovenblad van de tafels en de kalkstenen schouw en geeft de ruimte gelijk een heel andere, wat rustiger uitstraling. Wat de stoelen zelf betreft: die zijn uitgevoerd in het onderhoudsvriendelijke skai en iets breder dan het oorspronkelijke model Ripa. Daarnaast heeft de Ripa weliswaar armleuningen maar weer niet zodanig dat ze bij het in- en uitstappen in de weg gaan zitten. Omdat we vaak aan horeca leveren, zijn eigenlijk al onze meubelen, ook die voor de particulier, van horecakwaliteit. Thuis schuif je namelijk een stoel 3 keer per dag heen en weer. In een restaurant is dat 30 keer. Dan moet zo’n stoel natuurlijk wel tegen een stootje kunnen. In de accessoires die we geleverd hebben, laten we dat paars soms wel weer terug komen, zoals met deze amethist-steen.’

dentol4Den Tol Plasmolen

Deze vestiging heeft ongeveer dezelfde stijlvolle trendy inrichting als die in Velp, maar heeft zich met zijn open lucht lounge als een kameleon aangepast aan de bos- rijke omgeving. Lonneke kreeg drie jaar geleden de opdracht om deze open lounge met zijn driehoekige open haard in de achterwand aan te kleden. Lonneke: ‘We zitten hier aan de rand van een bos, dus vandaar de kleur grijs op de achterwand en de schalen met herfstachtige objecten. De kussens op de banken, op vier kussens na, zijn van het weerbestendige Sunbrella gemaakt. De vier kussens die niet echt weerbestendig zijn, hebben we toch gebruikt vanwege het Kelim-motief. Ze zijn nu drie jaar oud en je ziet dat door de beschutting van het dak ze eigenlijk niet de lijden hebben gehad van de outdoor-functie.’

Den Tol Beuningen

De jongste pannenkoek-telg van Den Tol staat in Beunin- gen, pal naast de bioscoop in het in 2012 gerealiseerde Ontmoetingscenter. Na een stevige verbouwing ging deze Den Tol op 3 december j.l. open. De inrichting van dit Den Tol filiaal is eigenlijk de optelsom van de opgedane ervaringen met de inrichting in de filialen Velp en Plasmolen. Filiaal Beuningen is een schitterend mooie tikje industrieel vormgegeven ruimte met plafonds in wisselende hoogten, levensgrote en hoge drankkasten en een bar die qua vormgeving gelijk is aan die in Plasmolen, maar dan lichter van kleur. keijserEn zie, eigenaar René schuwde in deze vestiging toch een toefje koperwerk niet: zowel plantenbakken als bolvormige hanglampen hebben een koperen glans. Het gevaar van hoge ruimten zoals deze is vaak de akoestiek, waardoor muziek onaangenaam nagalmt en het geroezemoes van disgenoten aan belendende tafeltjes vaak eveneens hinderlijk hard door de atmosfeer wervelt. Hoe architect Erik Koijen het gedaan heeft, heeft hij het gedaan, maar met de akoestiek is niks mis in Beuningen. Lonneke: ‘Deze Keijser&Co zitmeubelen hier zijn van het model Morgan. Een deel is uit gevoerd met armleuningen en een deel niet, zodat de bezoeker een keuze heeft. Ook hier weer bekleding met het onderhoudsvriendelijke skai. Om het geheel toch een wat warme uitstraling te geven, zijn bij de open haard de twee fauteuils, model Kosmos, in velours uitgevoerd. Niet onderhoudsvriendelijk, maar wel nodig vanwege de wat warmere uitstraling. En bovendien is de functie van deze twee fauteuils meer een sierobject, dan dat het hier vaak als zitmeubel zal worden gebruikt. Net als de ronde poefjes.’

drankenkastOndanks dat de drie filialen onderling verschillen, kan men duidelijk zien dat ze tot één en dezelfde Den Tol- familie horen, zonder de vormtechnische dwingelandij van een te strak doorgevoerd concept. En daar is eigenaar René Hendriks erg trots op. De dienstdoende kok is dat weer op een ander aspect. In de keuken toont hij ‘zijn’ bakwand van Nederland: 13 robuuste gaspitten op rij met evenzovele koekenpannen erop. ‘Dit is de langste bakwand in Nederland,’weet hij. De één na langste is 12 pits. En die staat in ons filiaal in Plasmolen.’ Op dat moment is Den Tol Beuningen krap een uurtje verwijderd van de officiële opening. Nog even en dan zal deze fonkelnieuwe culinaire ‘machinekamer’ op volle toeren gaan draaien. En zullen de meest uiteenlopende soorten pannenkoeken smaakvol genuttigd worden in een even smaakvolle omgeving.

Tekst: Paul Waaijers   Gepubliceerd in: Vakblad Horeca & Interieur 2014, BtoB Inspiratiemagazine